3/11/2554
ก็เหมือนใครๆ ที่ไม่เคยคาดคิดว่าคอนโดที่อยุ่น้ำจะท่วม
เพราะคิดเสมอว่าอยู่บนที่สูง ไม่ว่าฝนตกหนักแค่ไหน
ข้างนอกน้ำท่วมหนักแค่ไหน คอนโดเราก็ยังไม่เคยท่วมเลย
แต่พอวันนี้.......คงจำใจต้องย้ายไปพักที่อื่นชั่วคราวแล้ว....

บริษัทฯ ยังไม่ให้หยุด... เพราะว่าบริษัทฯ น้ำยังไม่ท่วม (แต่คาดว่าคงอีกไม่นาน)
แต่พนักงานอย่างเราๆ ที่น้ำท่วมก่อน.. ก็ลำบาก
เราก็ไม่อยากจะหยุดงาน... พยายามจะสู้แล้ว.... แต่วันนี้มันท้อแท้ใจมาก...
ไม่มีรถออกจากซอยเลย.... เนื่องจากว่ารถรับจ้างสู้น้ำไม่ไหว....

เมื่อเช้ายังโชคดี ที่มีรถกระบะออก.. พี่เขาคงไปต่างจังหวัด เพราะว่าเห็นมีกระเป๋าใบใหญ่
โบกรถ....ได้อาศัยเขาออกไปด้วย....
ระหว่างทางออกตรงแยกเสนา 11  จากที่เมื่อวานน้ำแห้งสนิท
แต่วันนี้น้ำท่วมหนัก และลึก
น้ำมันมาเร็วเกินคาดนะ
ลัดเลาะไปทางลัด ออกทางแยกหน้าเมเจอร์  น้ำยังแห้ง....รู้สึกโล่งๆๆ ใจหน่อย....
ไปถึงออฟฟิศ ก็นั่งทำงานด้วยความกังวลใจว่า...
แล้วตอนเย็นจะกลับยังไง...แล้วน้ำจะท่วมถึงไหนแล้ว....

พอตกเย็นเลิกงาน น้ำก็มาถึงแยกรัชโยธินแล้ว
ต้องเดินกลับ ซึ่งก็เดินกลับปกติทุกวันอยู่แล้ว จากซอย พหลฯ 24 ถึง เสนาฯ
แต่วันนี้ต้องเดินลุยน้ำ ซึ่งน้ำไหลแรง ขามันก็ล้า....แถมต้องเดินเข้าซอยข้างในอีกเป็นกิโล
.....
เดินมาจนถึงแยกเสนา เห็นรถทหารผ่านมา
ก็เลยโบก ขอไปลงที่ซอยเสนา 11 (ทางลัดเข้าเสนา 2) ลงจาก
รถทหาร น้ำท่วมถึงก้นเลย เขย่งเท้าจนสุดแรง ก็ไม่พ้น....

ครั้งแรกที่ทำให้เรารู้สึกท้อใจจริงๆๆๆ เลย....
เดินลุยน้ำมา... รถผ่านมาบางคัน... ก็ไม่ชลอเลย
ส่วนบางคันก็ชลอเบาๆๆ ...ก็ยังดี...
ต้องทนอยู่กับน้ำอีกกี่เดือน

Comment

Comment:

Tweet